Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ
Ποιος να το φανταζόταν, ότι τα ηθών αποκαλυπτήρια, θα ερχόταν την ώρα του μεγαλύτερου εγχειρήματος του Συνδέσμου!
Σε τι διαφέρει όμως, αυτό το εγχείρημα από τα προηγούμενα;
Είναι απλό: Ενώ μέχρι τώρα σε όλες τις προηγούμενες δράσεις ζητούνταν η προαιρετική συμμετοχή, ή ακόμα και η εν τη απουσία μας λειτουργία (πλήρως επωφελής για μας) , τώρα τα πράγματα άλλαξαν.
Τώρα απαιτείται η έμπρακτη-έγγραφη προσωπική βούληση. Δηλαδή, αυτό που ζητάς επί 3 χρόνια, μπορείς να το έχεις σήμερα στο ...δεκαπλάσιο, μετά την προσωπική ανάληψη του διακυβεύματος.
Σε τι διαφέρει όμως, αυτό το εγχείρημα από τα προηγούμενα;
Είναι απλό: Ενώ μέχρι τώρα σε όλες τις προηγούμενες δράσεις ζητούνταν η προαιρετική συμμετοχή, ή ακόμα και η εν τη απουσία μας λειτουργία (πλήρως επωφελής για μας) , τώρα τα πράγματα άλλαξαν.
Τώρα απαιτείται η έμπρακτη-έγγραφη προσωπική βούληση. Δηλαδή, αυτό που ζητάς επί 3 χρόνια, μπορείς να το έχεις σήμερα στο ...δεκαπλάσιο, μετά την προσωπική ανάληψη του διακυβεύματος.
ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΜΟΥ...
Όσο επιβάλλεται να σταθεί κάποιος με ενθουσιασμό, μπροστά σε κάποιον που αναλαμβάνει μέσω της βούλησής του το διακύβευμα, άλλο τόσο θα πρέπει να σταθεί με σεβασμό μπροστά σε κάποιον που δεν αναλαμβάνει το διακύβευμα.
Διότι και τα δύο, προέρχονται μέσω της προσωπικής βούλησης και είναι επιλογές απόλυτα σεβαστές.
Περιγράφονται δε άψογα, στην λαϊκή μας καθημερινότητα, με τη γνωστό γνωμικό:
- "Με τον παρά μου, γαμώ και την κυρά μου..."
Ποιος δικαιούται να εκφέρει ουσιαστική άποψη, για τον "παρά" και την "κυρά" του αλλουνού;
Ουδείς...
Διότι και τα δύο, προέρχονται μέσω της προσωπικής βούλησης και είναι επιλογές απόλυτα σεβαστές.
Περιγράφονται δε άψογα, στην λαϊκή μας καθημερινότητα, με τη γνωστό γνωμικό:
- "Με τον παρά μου, γαμώ και την κυρά μου..."
Ποιος δικαιούται να εκφέρει ουσιαστική άποψη, για τον "παρά" και την "κυρά" του αλλουνού;
Ουδείς...
Η ΜΟΝΑΞΙΑ
Το πρόβλημα όμως ξεκινάει, όταν αρχίζει να κυριαρχεί το αίσθημα της μοναξιάς, έναντι ενός επικείμενου επωφελούς συμβάντος, το οποίο δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε αναλαμβάνοντας το διακύβευμα (που είναι σεβαστό, όπως είπαμε παραπάνω), αλλά αρχίζουμε να αισθανόμαστε άβολα, όταν το περιβάλλον μας αποφασίζει να το ακολουθήσει.
Αλλά, ας πάμε σιγά-σιγά στη γέφυρα...
Αλλά, ας πάμε σιγά-σιγά στη γέφυρα...
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ
Ο Ιησούς, δεν ήταν δυνατόν μέσα σε 33 χρόνια, να περιγράψει με τις παραβολές του, τον κόσμο. Γι αυτό ο Θεός έστειλε στη γη το ...afo, ώστε να καλυφτούν όλα τα κενά που προέκυψαν από παραβολές που δεν ειπώθηκαν!
ΣΤΑ 1.080 μ.Χ.
Στα 1.080 μ.Χ. σε κάποια άκρη της γης, 100 νοματαίοι περπατούσαν μέρες και νύχτες, αναζητώντας μια πηγή με νερό, για να ξεδιψάσουν.
Στο δρόμο τους, βρέθηκε μια γέφυρα, που ήταν προφανές ότι εάν την περνούσαν, θα συντόμευε η πορεία τους.
Κοντοστάθηκαν και αναρρωτήθηκαν όλοι, εαν θα αντέξει το βάρος τους. Δυό-τρεις πιο τρελοί (ή απελπισμένοι από την πεζοπορεία), είπαν: "Πάμε να περάσουμε και ότι γίνει..."
Τρεις άλλοι, είπαν ότι πρέπει να ελέγξουμε προσεκτικά τη γέφυρα και να αποφασίσουμε με ψυχραιμία, δέκα άλλοι δεν περίμεναν τίποτα από αυτά και συνέχισαν τη στράτα τους για να φτάσουν στην πηγή κάνοντας τον (μεγαλύτερο) κύκλο, αποφεύγοντας τη γέφυρα και τέσσερεις (συγκεκριμένοι τέσσερεις), άρχισαν να φωνάζουν: " Η γέφυρα θα πέσει... η γέφυρα θα πέσει...".
Οι φωνές τους, επηρέασαν αρκετές δεκάδες, που άρχισαν να συζητούν το ενδεχόμενο να συνεχίσουν τη στράτα τους, ακολουθώντας τους δέκα που είχαν κάνει ήδη τη (σεβαστή) επιλογή, να τραβήξουν το δρόμο τους, κερδίζοντας χρόνο, αλλά όχι και δρόμο.
Έφτασε η νύχτα. Ο βοριάς άρχισε να λυσομανάει πάνω στα αποκαμωμένα κορμιά των ενενήντα νοματαίων (οι δέκα είχαν ήδη συνεχίσει το διάβα τους), ενώ οι πρώτες στάλες της βροχής, έδειχναν πλέον ότι εκείνη τη νύχτα, όσοι επέλεξαν να διαβουλευτούν περί της αντοχής της γέφυρας, θα ...έλεγαν το Δεσπότη ...Παναγιώτη!
Αποφάσισαν να περάσουν τη νύχτα, σε ένα κοντινό απάγκιο. Πολύ γρήγορα, τα ταλαιπωρημένα κορμιά τους αποκοιμήθηκαν. Αποκοιμήθηκαν όλοι, εκτός από τους τρεις.
Συνομωτικά -όπως πρέπει να γίνεται πάντα στην ουσιαστική δημοκρατία που υποθάλπεται καθημερινά από την βουή ευθυνόφοβων ημιμαθών πολυπραγματογνωμώνων- οι τρεις πήραν την απόφαση να ελέγξουν τη γέφυρα.
Πήραν από ένα φακό και το κινητό τους τηλέφωνο και άρχισαν να βαδίζουν προς τη γέφυρα.
Μη ρωτάτε πoυ βρήκαν φακό και κινητό τηλέφωνο, το έτος 1.080 μ.Χ.
Παραβολή είναι, ότι γουστάρουμε βάζουμε στο ντεκόρ!
Στο δρόμο τους, βρέθηκε μια γέφυρα, που ήταν προφανές ότι εάν την περνούσαν, θα συντόμευε η πορεία τους.
Κοντοστάθηκαν και αναρρωτήθηκαν όλοι, εαν θα αντέξει το βάρος τους. Δυό-τρεις πιο τρελοί (ή απελπισμένοι από την πεζοπορεία), είπαν: "Πάμε να περάσουμε και ότι γίνει..."
Τρεις άλλοι, είπαν ότι πρέπει να ελέγξουμε προσεκτικά τη γέφυρα και να αποφασίσουμε με ψυχραιμία, δέκα άλλοι δεν περίμεναν τίποτα από αυτά και συνέχισαν τη στράτα τους για να φτάσουν στην πηγή κάνοντας τον (μεγαλύτερο) κύκλο, αποφεύγοντας τη γέφυρα και τέσσερεις (συγκεκριμένοι τέσσερεις), άρχισαν να φωνάζουν: " Η γέφυρα θα πέσει... η γέφυρα θα πέσει...".
Οι φωνές τους, επηρέασαν αρκετές δεκάδες, που άρχισαν να συζητούν το ενδεχόμενο να συνεχίσουν τη στράτα τους, ακολουθώντας τους δέκα που είχαν κάνει ήδη τη (σεβαστή) επιλογή, να τραβήξουν το δρόμο τους, κερδίζοντας χρόνο, αλλά όχι και δρόμο.
Έφτασε η νύχτα. Ο βοριάς άρχισε να λυσομανάει πάνω στα αποκαμωμένα κορμιά των ενενήντα νοματαίων (οι δέκα είχαν ήδη συνεχίσει το διάβα τους), ενώ οι πρώτες στάλες της βροχής, έδειχναν πλέον ότι εκείνη τη νύχτα, όσοι επέλεξαν να διαβουλευτούν περί της αντοχής της γέφυρας, θα ...έλεγαν το Δεσπότη ...Παναγιώτη!
Αποφάσισαν να περάσουν τη νύχτα, σε ένα κοντινό απάγκιο. Πολύ γρήγορα, τα ταλαιπωρημένα κορμιά τους αποκοιμήθηκαν. Αποκοιμήθηκαν όλοι, εκτός από τους τρεις.
Συνομωτικά -όπως πρέπει να γίνεται πάντα στην ουσιαστική δημοκρατία που υποθάλπεται καθημερινά από την βουή ευθυνόφοβων ημιμαθών πολυπραγματογνωμώνων- οι τρεις πήραν την απόφαση να ελέγξουν τη γέφυρα.
Πήραν από ένα φακό και το κινητό τους τηλέφωνο και άρχισαν να βαδίζουν προς τη γέφυρα.
Μη ρωτάτε πoυ βρήκαν φακό και κινητό τηλέφωνο, το έτος 1.080 μ.Χ.
Παραβολή είναι, ότι γουστάρουμε βάζουμε στο ντεκόρ!
ΘΑ ΠΕΣΕΙ Η ΓΕΦΥΡΑΑΑΑΑΑ....
Έφτασαν στη γέφυρα, μπήκαν από κάτω της, από πάνω της, κυλίστηκαν πάνω της ταλόρθα και ταπίστουμα, έφτασαν ως την απέναντι όχθη!
Απ' τη χαρά τους που έλυσαν το πρόβλημα, ως τα ξημερώματα πήγαιναν πέρα-δώθε στη γέφυρα!
Γύρω στις 5 παρά 10 τα ξημερώματα (όπως λεν οι γραφές, αλλά ...δεν παίρνουμε και όρκο για την ακριβή ώρα), ο ένας από τους τρεις, πρότεινε να στείλουν sms (!) στους υπόλοιπους 87, με τα χαρμόσυνα νέα.
Ο δεύτερος από τους τρεις, πρότεινε να πάνε οι ίδιοι να τους ξυπνήσουν, και να τους πουν προσωπικά τα χαρμόσυνα νέα. Αυτό και αποφάσισαν.
Φτάνοντας, αντίκρυσαν τους τέσσερεις (συγκεκριμένους τέσσερεις), ανεβασμένους σε έναν βράχο, να αλλαλάζουν για την αντοχή της γέφυρας.
Φώναζε ο πρώτος: "Θα πεεεέσει η γέφυρααααα... Μου το είπε συμπέθερος ενός τρίτου ξαδέρφου του κουνιάδου μου. Θα πέσει η γέφυραααα..."
Φώναζε ο δεύτερος: "Θα πέεεσει η γέφυραααα... Δεν έχει ούτε ISO ούτε πήρε πρωτόκολο απ' το ΥΠΕΧΩΔΕ. Θα πέσει η γέφυρα..."
Φώναζε ο τρίτος: "Θα πέσει η γέφυραααα... Υπάρχει μεγάλη ασάφεια στον τρόπο που εφάπτονται τα σχοινιά, ενώ δεν μας διασφαλίζει κανένας, τι θα γίνει εάν την ώρα που θα περνάμε, χτυπήσει κεραυνός τη γέφυρα..."
Φώναζε ο τέταρτος: θα πέσει η γέφυρααααα, επειδή ...το λένε οι άλλοι τρεις με τους οποίους είμαστε στον ίδιο βράχο!
Απ' τη χαρά τους που έλυσαν το πρόβλημα, ως τα ξημερώματα πήγαιναν πέρα-δώθε στη γέφυρα!
Γύρω στις 5 παρά 10 τα ξημερώματα (όπως λεν οι γραφές, αλλά ...δεν παίρνουμε και όρκο για την ακριβή ώρα), ο ένας από τους τρεις, πρότεινε να στείλουν sms (!) στους υπόλοιπους 87, με τα χαρμόσυνα νέα.
Ο δεύτερος από τους τρεις, πρότεινε να πάνε οι ίδιοι να τους ξυπνήσουν, και να τους πουν προσωπικά τα χαρμόσυνα νέα. Αυτό και αποφάσισαν.
Φτάνοντας, αντίκρυσαν τους τέσσερεις (συγκεκριμένους τέσσερεις), ανεβασμένους σε έναν βράχο, να αλλαλάζουν για την αντοχή της γέφυρας.
Φώναζε ο πρώτος: "Θα πεεεέσει η γέφυρααααα... Μου το είπε συμπέθερος ενός τρίτου ξαδέρφου του κουνιάδου μου. Θα πέσει η γέφυραααα..."
Φώναζε ο δεύτερος: "Θα πέεεσει η γέφυραααα... Δεν έχει ούτε ISO ούτε πήρε πρωτόκολο απ' το ΥΠΕΧΩΔΕ. Θα πέσει η γέφυρα..."
Φώναζε ο τρίτος: "Θα πέσει η γέφυραααα... Υπάρχει μεγάλη ασάφεια στον τρόπο που εφάπτονται τα σχοινιά, ενώ δεν μας διασφαλίζει κανένας, τι θα γίνει εάν την ώρα που θα περνάμε, χτυπήσει κεραυνός τη γέφυρα..."
Φώναζε ο τέταρτος: θα πέσει η γέφυρααααα, επειδή ...το λένε οι άλλοι τρεις με τους οποίους είμαστε στον ίδιο βράχο!
Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ
Οι τρεις, άρχισαν να εξηγούν στους αναποφάσιστους 90, ότι μόλις πριν από λίγο, πήγαν κι ήρθαν πάνω από 10 φορές στην απέναντι όχθη και η γέφυρα άντεξε!
Και τότε, οι φωνές των τεσσάρων (των συγκεκριμένων τεσσάρων), έγιναν ακόμα πιο δυνατές: "Θα πέσει η γέφυραααα... Κανένας δεν μας διασφαλίζει ότι δεν θα πέσει αεροπλάνο, την ώρα που θα περνάμε από πάνω της"!
Ογδόντα πείστηκαν και άρχισαν να βαδίζουν προς τη γέφυρα και τότε οι φωνές των τεσσάρων, έγιναν ακόμα πιο λυσασμένες: "Θα πέσει η γέφυρααααα... Δεν έχει καμία πιστοποίηση ISO".
Μα κανένας από τους 80 δεν γύρισε πίσω.
Έμειναν οι τέσσερεις, μαζί άλλους έξι που υπάκουσαν στις φοβίες των τεσσάρων, να θωρούν το βάδισμα των 80 προς τη γέφυρα.
Και αρχίζουν να σκέφτονται οι τέσσερεις (συγκεκριμένοι τέσσερεις), τις δικαιολογίες που θα πρέπει να βρουν και να πουν, στους έξι που πήραν στο λαιμό τους, ενώνοντας τις φοβίες τους.
Και ενώ έχουν ήδη αρχίσει να πιστεύουν ενδόμυχα, ότι ...τελικά η γέφυρα δεν θα πέσει, σκέφτονται ότι η μοναδική ελπίδα να σώσουν την αξιοπρέπειά τους, δεν είναι πλέον το να πέσει η γέφυρα (αφού ξέρουν καλά, ότι αυτό θα τους συμπαρασύρει στην καταστροφή, με έναν ιδιότυπο τρόπο), αλλά να μην υπάρχει νερό στην απέναντι όχθη.
Έτσι θα δικαιολογήσουν στους έξι που κράτησαν στην ίδια όχθη, την επιλογή τους...
Και ενώ οι 80 κάνουν ήδη τα πρώτα βήματα πάνω στη γέφυρα, η παραβολή διακόπτεται απο διαφημίσεις και στην οθόνη πέφτουν: "Τάιντ", "Χλωρίνες Κλινέξ", "Εντομοκτόνα Τέζα", "Εγκυκλοπαίδειες Δομή" και "σερβιέτες "Όλγουέης".
Διότι, δική μας είναι η παραβολή και ότι γουστάρουμε διαφημίζουμε...!
Και τότε, οι φωνές των τεσσάρων (των συγκεκριμένων τεσσάρων), έγιναν ακόμα πιο δυνατές: "Θα πέσει η γέφυραααα... Κανένας δεν μας διασφαλίζει ότι δεν θα πέσει αεροπλάνο, την ώρα που θα περνάμε από πάνω της"!
Ογδόντα πείστηκαν και άρχισαν να βαδίζουν προς τη γέφυρα και τότε οι φωνές των τεσσάρων, έγιναν ακόμα πιο λυσασμένες: "Θα πέσει η γέφυρααααα... Δεν έχει καμία πιστοποίηση ISO".
Μα κανένας από τους 80 δεν γύρισε πίσω.
Έμειναν οι τέσσερεις, μαζί άλλους έξι που υπάκουσαν στις φοβίες των τεσσάρων, να θωρούν το βάδισμα των 80 προς τη γέφυρα.
Και αρχίζουν να σκέφτονται οι τέσσερεις (συγκεκριμένοι τέσσερεις), τις δικαιολογίες που θα πρέπει να βρουν και να πουν, στους έξι που πήραν στο λαιμό τους, ενώνοντας τις φοβίες τους.
Και ενώ έχουν ήδη αρχίσει να πιστεύουν ενδόμυχα, ότι ...τελικά η γέφυρα δεν θα πέσει, σκέφτονται ότι η μοναδική ελπίδα να σώσουν την αξιοπρέπειά τους, δεν είναι πλέον το να πέσει η γέφυρα (αφού ξέρουν καλά, ότι αυτό θα τους συμπαρασύρει στην καταστροφή, με έναν ιδιότυπο τρόπο), αλλά να μην υπάρχει νερό στην απέναντι όχθη.
Έτσι θα δικαιολογήσουν στους έξι που κράτησαν στην ίδια όχθη, την επιλογή τους...
Και ενώ οι 80 κάνουν ήδη τα πρώτα βήματα πάνω στη γέφυρα, η παραβολή διακόπτεται απο διαφημίσεις και στην οθόνη πέφτουν: "Τάιντ", "Χλωρίνες Κλινέξ", "Εντομοκτόνα Τέζα", "Εγκυκλοπαίδειες Δομή" και "σερβιέτες "Όλγουέης".
Διότι, δική μας είναι η παραβολή και ότι γουστάρουμε διαφημίζουμε...!
ΟΧΙ ΕΓΩ. Ο ΑΛΛΟΣ...!
Υπάρχουν γύρω μας δισεκατομύρια άνθρωποι, που έχουν μυωπία, κλειστοφοβία, η αγοραφοβία, ή εγγραφοφοβία.
Είναι άλλο όμως, το να έχει κάποιος κλειστοφοβία και άλλο να κατηγορεί στα καφενεία το ασανσέρ, επειδή θέλει να έχει παρέα όταν βαδίζει στις σκάλες.
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, τα οποία δεν θα τα αντιληφθούν ποτέ οι συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, οι οποίοι θέλουν κάτι το οποίο είναι αυτονόητο στις μετριότητες:
- Θέλουν όσο το δυνατό περισσότερους συνεταίρους στις φοβίες τους. Έτσι, η αποτυχία μοιράζεται ή και ακόμα-ακόμα τους δίνεται η δυνατότητα να πουν στο τέλος:
- Όχι εγώ ...ο άλλος ήταν που το έλεγε αυτό!
Είναι άλλο όμως, το να έχει κάποιος κλειστοφοβία και άλλο να κατηγορεί στα καφενεία το ασανσέρ, επειδή θέλει να έχει παρέα όταν βαδίζει στις σκάλες.
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, τα οποία δεν θα τα αντιληφθούν ποτέ οι συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, οι οποίοι θέλουν κάτι το οποίο είναι αυτονόητο στις μετριότητες:
- Θέλουν όσο το δυνατό περισσότερους συνεταίρους στις φοβίες τους. Έτσι, η αποτυχία μοιράζεται ή και ακόμα-ακόμα τους δίνεται η δυνατότητα να πουν στο τέλος:
- Όχι εγώ ...ο άλλος ήταν που το έλεγε αυτό!
ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Επειδή όμως χρειαζόταν μεγάλο σθένος και κότσια για να φτάσετε στο τέρμα του άρθρου και έχοντας πάντα ως γνώμονα την επιμονή για την άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου αυτής της χώρας, σας αφιερώνουμε για φινάλε, το "Διάγγελμα της Κυριακής":
